نیال گرین، گلوبال ریسرچ:جنبش سیاسی میرحسین موسوی کاندیدای شکست خورده انتخابات ریاست جمهوری ایران با نام " موج سبز" به خاطر استفاده از رنگ به عنوان نماد این جنبش به " انقلابهای رنگین" تحت حمایت آمریکا در کشورهای شوروی سابق همچون گرجستان و اوکراین شباهت دارد.

همانند کمپین هایی که تحت آن افراد حمایت شده از سوی آمریکا در سال 2003 و 2004 در گرجستان و اوکراین به قدرت رسیدند، کمپین میر حسین موسوی نیز از سوی واشنگتن، رسانه های آمریکا و برخی قدرتهای اروپایی حمایت شده است.

در تفلیس (پایتخت گرجستان) و کی‌یف ( پایتخت اوکراین) طبقه متوسط و متوسط به بالا بخش اعظمی از مخالفان خیابانی در این کشور طی انقلابهای رنگین را تشکیل می دادند. این در حالی است که در تهران نیز این گونه بوده است.

شمار زیادی از کارگران، افراد فقیر و طبقه ضعیف در غیاب یک گزینه حامی سیاستهای سوسیالیستی، به محمود احمدی نژاد که در میان افراد طبقه ضعیف و فقیر پایگاه دارد و فساد مالی برخی از فرزندان مقامات ارشد ایران را رو کرده بود، رای دادند.

جنبش های مخالف در گرجستان و اوکراین خود را به عنوان جنبش های به سبک دموکراتیک غرب معرفی کردند و از سیاستهای حامی بازار و گسترش سرمایه گذاری های غرب در این دو کشور نیز حمایت کرده بودند.

موسوی یکی از مقامات سابق ایران است. از او به عنوان مدافع منافع طبقه متوسط در ایران یاد می شود. او از سال 1981 تا 1989 نخست وزیر ایران بود. کاندیداتوری و حضور موسوی در انتخابات ریاست جمهوری 2009 در ایران با استقبال و حمایت برخی مقامات سیاسی و اقتصادی ایران از جمله آیت الله اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی روسای جمهور سابق ایران همراه بود. این در حالی است که موسوی از حمایت روشنفکران و اکثر دانشجویان نیز برخوردار بود.

* گرجستان
در "انقلاب سرخ" در گرجستان یک گروه حامی از مقامات این کشور راه خود را از " ادوارد شواردنادزه" رئیس جمهور وقت گرجستان جدا کردند و رهبری جنبش مخالفان را بر عهده گرفتند.

از نظر آمریکا حضور در خاک گرجستان برای گسترش نفوذش در منطقه قفقاز امری حیاتی و مهم به شمار می رفت؛ نفوذی که می توانست کنترل منابع نفت و گازی که در گرجستان وجود داشت و از این کشور به سوی اروپا انتقال می یافت را بدست بگیرد. به همین دلیل طی دهه 90 گرجستان به یکی از مهمترین دریافت کنندگان کمک از سوی واشنگتن تبدیل شد و با ناتو تحت امر آمریکا نیز همکاری هایی داشت.
البته در این زمان روابط شواردنادزه و آمریکا دوستانه بود اما اتهام هایی در گرجستان مبنی بر تقلب در انتخابات و خشونت پلیس علیه مخالفان با سکوت غیرمنتظره از سوی واشنگتن و رسانه های دیگر همراه بود.

در همین حال بود که ولادیمیر پوتین رئیس جمهور وقت روسیه توانست روابط مستحکم تری با شواردنادزه ایجاد کند. به همین دلیل آمریکا احساس کرد که گرجستان در حال نزدیکتر شدن به روسیه است.

درسال 2003 و به دنبال برگزاری انتخابات پارلمانی در این کشور، گروهی از مردم گرجستان که معتقد بودند روزهای فعالیتهای سیاسی شواردنادزه به پایان رسیده، از میخائیل ساکاشویلی رهبر مخالفان حمایت کردند. ساکاشویلی که یک وکیل تحصیل کرده در آمریکا بود پیشتر وفادار به دولت شواردنادزه محسوب می شد اما از دولت کنار کشید و حزب مخالف "ملی گرای راست" را تشکیل داد.

از حامیان آمریکایی ساکاشویلی می توان به "موسسه آزادی" ( تحت حمایت آژانس آمریکا برای توسعه بین الملل)، "موسسه ملی برای دموکراسی" و " حزب دموکراتیک ملی" اشاره کرد.

به دنبال انتخابات نوامبر 2003، هزاران نفر از جوانان گرجستان علیه نتایج انتخاباتی که حزب شواردنادزه در آن پیروز شده بود، تظاهرات کردند. در 22 نوامبر ساکاشویلی رهبری چند صد معترض از گروه دانشجویان "Kmara" را که تحت حمایت آمریکا بود، به سوی پارلمان این کشور بر عهده گرفت که این امر باعث فرار شواردنادزه شد. شواردنادزه بلافاصله در کشور حالت فوق العاده اعلام کرد و از نیروهای مسلح کمک خواست اما یگانهای نظامی از حمایت دولت امتناع کردند و در 22 نوامبر شواردنادزه پس از دریافت حداقل دو تماس تلفنی از سوی کالین پاول وزیر خارجه وقت آمریکا، استعفا کرد و ساکاشویلی به قدرت رسید.

* اوکراین
به دنبال نتیجه موفقیت آمیز انقلاب "گل سرخ" در گرجستان، واشنگتن به فکر به راه انداختن یک چنین انقلابی در اوکراین افتاد چراکه برای تنگ کردن حلقه محاصره روسیه و فشار بر پوتین، به اوکراین نیاز داشت. در انتخابات ریاست جمهوری اواخر سال 2004، ویکتور یوشچنکو کاندیدای مورد حمایت آمریکا در دور دوم انتخابات در برابر ویکتور یانوکوویچ کاندیدای تحت حمایت روسیه شکست خورد.

به دنبال این شکست، حامیان یوشچنکو اعلام کردند که یانوکوویچ در انتخابات تقلب کرده است و بدین ترتیب بود که یوشچنکو جنبش اعتراضی را علیه نتایج انتخابات با حضور شمار زیادی از جوانان و با حمایت رسانه های آمریکایی رهبری کرد.

یوشچنکو که به آمریکا تمایل داشت از حمایت واشنگتن نیز به طور غیرمستقیم برخوردار بود. این در حالی است که بعدها مشخص شد انقلاب نارنجی در اوکراین به سبک انقلاب گل سرخ در گرجستان و با بودجه و حمایت سازمانهای دولتی و غیردولتی آمریکایی همچون " موسسه بین المللی جمهوری خواهان" انجام گرفته بود.

با نگاهی به انقلاب های رنگین تحت حمایت آمریکا در دو کشور گرجستان و اوکراین مشخص می شود که منافع آمریکا در این دو کشور باعث شد تا واشنگتن در تغییر افراد در راس قدرت در گرجستان و اوکراین دخالت کند. به این ترتیب موضوع «دزدیده شدن آرا» و «نقض حقوق بشر» برای آمریکا، پوششی سیاسی در راستای رسیدن به این اهداف بود.

حال دخالت آمریکا و اروپا (با حمایت رسانه های آمریکایی) در انتخابات ایران هیچ ربطی به حمایت از دموکراسی ندارد. تاریخچه دخالتهای آمریکا در ایران به طور مستند وجود دارد.

برای نمونه می توان به سقوط دولت منتخب مصدق در سال 1953 با حمایت سازمان سیا اشاره کرد. در این میان رسانه های آمریکایی از جمله روزنامه نیویورک تایمز، شبکه سی.ان.ان و نشریه نیشن نیز از مطرح کردن تقلب در انتخابات ایران برای پیشبرد اهداف کاخ سفید استفاده کردند.