الله کرم مشتاقی - دانشگاه ها از تاسیس تاکنون قلب تپنده و منشاء بسیاری از تحولات سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی جوامع بوده اند . اگر دانشگاه رو به رخوت و سستی و غرب زدگی نهاد به طبع جامعه نیز همین مسیر را خواهد پیمود.

شکی نیست که از دلایل عمده ی انحطاط یا پیشرفت جوامع ، دانشگاه ها و مراکز علمی است.اگر دانشگاه خودباوری ،استکبار و استبداد ستیزی را سر لوحه ی خود قرار دهد و آگاهی و بصیرت و بینش صحیح را راهنمای کار خود قرار دهد به موازات آن جامعه نیز چنین گرایشی خواهد یافت.

* * * * *

موقعیت ٬ایدئولوژی و شرایط سیاسی ، جغرافیایی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران به گونه ایست که جریان قدرتهای برتری طلب جهانی (استکبار)پیشرفت و اعتلای آنرا در سطح جهانی ، منطقه ای وحتی داخلی در تقابل با منافع خود میدانند ، به واقع این کشورها سناریوئی را در معادلات منطقه ای چیده اند که نتیجه آن برد – باخت و به اصطلاح "حاصل جمع جبری صفر "خواهد بود.

تحولات انتخابات و حوادث پس از آن فرصتی را برای این جریان (استکبار ) به وجود آورده است تا علاوه بر فشار خارجی ، به فضای داخلی نیز چشم داشته باشد، اکنون با گذشت چهار ماه از حوادث پس از انتخابات و ناآرامی ها ، خطرات و جنجالها چه دفع و یا چه رفع شده باشند ، جامعه در حال بازگشت به آرامش است، آزامشی که یقینا خواسته دشمنان خارجی نیست. لذا از هر روزنه ای برای ایجاد شکاف ، تشنج و بی اعتمادی و از هر "جریانی " برای شکل گیری "بحران"نهایت استفاده را میکند. در این موقعیت زمانی ، دانشگاه با توجه به موقعیت ، پتانسیل و تاثیرگزاری خود بیش از هرنهاد دیگری چشم طمع دشمن خارجی و مزدوران داخلی را به سوی خود معطوف کرده است.

ایجاد درگیری و اغتشاش و به تعطیلی کشاندن دانشگاه ها و به طبع آن کشاندن نا آرامی ها به جامعه و در نهایت به دلسردی و رخوت کشاندن ملت که منجر به تضعیف حاکمیت شود خواسته ی دشمنان خارجی و ایادی داخلی آنهاست.رهبر انقلاب حضرت امام خامنه ای با احساس این خطر در سخنرانی ماه رمضان خود در جمع دانشجویان می فرمایند"نبادا دانشگاه تحت تاثیر قرار گیرد،نبادا کارهای علمی دانشگاه متزلزل شود ، نبادا آزمایشگاه های ما ، کلاسهای ما ، مراکز تحقیقاتی ما، دچار آسیب شود ، دشمن ها دوست میدارند دانشگاه ما ، یک مدتی لااقل دچار تعطیلی و شبهه و اختلافات گوناگون باشد".

گرچه در بادی امر تصور این نکته که دانشجو و تشکلها و جریان های دانشجویی خود خواسته دست یاری به نیروهای خارجی دهند بسیار دور از ذهن است. اما باید گفت علاوه بر" گروه های پیوند" یعنی همان گروه هایی که مقام معظم رهبری از آنان به عنوان "صحنه گردانان داخلی دشمن" یاد میکنند، که خودخواسته و دانسته در راستای اهداف دشمن حرکت میکنند ، بسیاری از گروه های دانشجویی ناخواسته و از روی ناآگاهی در مسیرو یا بهتر بگوییم در دام آنان قرار میگیرند و دشمن ، خود را در قالب خواسته های صنفی و قومیتی و گاه مذهبی و... در لوای نشریات دانشجویی و تشکل های منتقد به دانشگاه وارد میکند و از این طریق اهداف خود را پیگیری میکند.

گمان میرود دشمن برنامه ی وسیعی را برای اول مهر و بازگشایی دانشگاه ها در نظر گرفته است و بنا به فرمایش رهبر انقلاب:"اینها[دشمنان] ناامید نیستند دارند دنبال میکنند قضایا را به این زودی هم زمین نمیگذارند". دشمن از حد اقل 8طریق زیر وارد دانشگاه خواهد شد .

1- گروه های پیوند و ایادی مستقیم و خودخواسته ی داخلی .

2- تشکل های منتقد و ناراضی .

3- نشریات دانشجویی .

4- مسائل و مشکلات صنفی دانشجویی .

5- کانونهای مختلف دانشگاه .

6- مسائل و اختلافات قومیتی و مذهبی .

7- نفوذ در میان اساتید .

8- توجه و سرمایه گذاری و جذب نیرو از میان دانشجویان جدید الورود .

در ابتدا باید این نکته روشن گردد که منظور ما از اینکه مثلا دشمن از طریق نشریات دانشجویی و یاکانونهای مختلف وارد دانشگاه میشود این نیست که نشریات و یا کانون ها به میل و اراده و بینش تمام به سوی بیگانه کشیده میشوند و یا اینکه باید برای مقابله با این جریان ، نشریات را اساسا تعطیل و کانونهای مختلف را منحل کرد بلکه منظور حرکت با دانش و آگاهی بیش از پیش و جلو گیری از سوء استفاده دشمن است.

در ادامه به شرح مختصر مهمترین موارد 8 گانه بالا میپردازیم:

- گروه های پیوند و ایادی داخلی ؛ مهمترین و نامحسوس ترین و در عین حال مهلکترین مورد ، همین جریان است. همین گروه است که مقام معظم رهبری در موردشان میفرمایند:"صحنه گردانانی را دارند و صحنه گردانانی را نیز پیدا خواهند کرد". کسانی که در مقابل پول ، بورس تحصیلی ، پناهندگی سیاسی ، وعده های واهی و شستشوی مغزی تن به خبرچینی و زمینه سازی اجرای نسخه های خارجی میدهند.

معرفی سریع این افراد و جریان ها به مسئولان ذی ربط وظیفه شرعی ، اخلاقی و اسلامی تک تک دانشجویان است.چه بسا دلسوزی برای این افراد و عدم جلوگیری از فعالیت آنها میتواند فجایع یادی را برای همه طیف های سیاسی و جامعه دانشگاهی به بار آورد. این جریان هیچ ابائی از جاسوسی، تخریب و حتی بمب گزاری ندارند.

- تشکل های منتقد و ناراضی ؛ در اکثر دانشگاه ها جریان ها وتشکل های منتقد و ناراضی وجود دارد که با قبول اصل نظام و قانون اساسی به فعالیت قانونی خود ادامه میدهند، مسئولان این گروه ها باید با پرهیز از جنجال آفرینی و اقدامات احساسی ، مراقب تحرکات دشمن (که شاید در ظاهر خیرخواهانه نیز باشد)باشند و از نفوذ دشمن به بدنه خود تا حد امکان جلوگیری کنند.

این تشکل ها به واسطه نگاه نقادانه ای که به دولت دارند طبیعتا پتانسیل بیشتری برای افتادن در دام جریانهای منحرف و غوغاسالار را دارند. این تشکل های دانشجویی باید در این برهه زمانی نظارت خود را بر اعضا ء افزایش داده و مانع از استحاله و تغییر هویت خود شوند.

- نشریات دانشجویی ؛ درحال حاضر نشریات دانشجویی در زمینه های مختلف با تیراژ و تعداد زیادی در سطح دانشگاه ها در حال انتشار است.

اساسنامه نشریات دانشجویی شرایط بسیار راحتی را برای کسب مجوز این گونه نشریات پیش بینی کرده است که شامل گزراندن تعداد معین و نسبتا کمی از واحد های درسی و عدم سوء سابقه ی انظباطی است.نشریات دانشجویی تاثیر زیادی بر افکار و نگاه دانشجویان دارند چه بسا یک گروه با کسب مجوز نشریات متعدد با نامهای گوناگون یک اندیشه را با قلم های مختلف گسترش میدهند و چنین القا میکنند که این اندیشه ی تمام دانشجویان است. خطر هنگامی بروز میکند که دشمن آنچه را که مد نظر دارد از زبان دانشجویان و از طریق نشریات دانشجویی بیان کند و مسلما مخاطبین نیز حرف آنها را راحت تر میپذیرند.

گاه اتفاق میافتد که بر اثر غفلت مدیران مسئول این نشریات ، همه ی مطالب ، صفحه آرایی و حتی افزایش تیراژ در خارج از دانشگاه تهیه و تنها "به نام دانشجو" در دانشگاه توزیع میگردد.لذا در این شرایط حساس هم مسئولان فرهنگی و هم مسئولان این نشریات با هوشیاری و نظارت خود را افزایش دهند .

- مسائل و مشکلات صنفی ؛ شورای صنفی دانشکده ها و دانشگاه ها که محل مناسبی برای بیان خواسته ها و مشکلات صنفی دانشجویان است متاسفانه در این چند سال پتانسیل بالایی را برای نفوذ عناصر ناصادق و ایجاد بحران از خود نشان داده است . گاه اتفاق می افتد که از یک مشکل کوچک صنفی که با یک گفتگوی منطقی و ساده رفع شدنی است چنان بلوایی درست میشود و دشمن از آن چنان سوء استفاده میکند که تصور آن در ابتدای کار ممکن نیست . راه اندازی تحصن ، نوشتن بیانیه های تحریک آمیز و طرح خواسته های خارج از توان موجود میتواند نقطه ی شروع مناسبی برایایجاد اغتشاش گردد که شوراهای صنفی به شدت باید از آن بپرهیزند و ضمنا از سیاسی و حزبی کردن این تشکل دانشجویی اجتناب کنند.

بسیار پیش آمده است که به بهانه ی یک مشکل صنفی ، جریانهای منحرف نبض دانشگاه را به دست گرفته و به طرح شعارهای سیاسی پرداخته اند – در تحصن صنفی دانشگاه شیراز و اصفهان در سال 87 بیش از خواسته های صنفی ، شعارهای سیاسی سر داده میشد-.

* * * * *

به همین ترتیب 4 موضوع بعدی از جمله ،رخنه و تلقین و سیاه جلوه دادن شرایط به اساتید دانشگاه با توجه و تاثیر و نفوذی که اساتید بر دانشجویان دارند نیز میتواند محل توجه غوغا آفرینان باشد. همچنین طرح مسائل قومیتی و مذهبی و ایجاد شکاف و درگیری میان دانشجویان در استانهای مختلف خصوصا استانهای ترک زبان و خوزستان و سیستان وبلوچستان و کردستان و همچنین نفوذ در میان کانونهای فرهنگی ، علمی ، هنری و ورزشی و تغییر ماهیت آنها و تبدیل آنها به "گروه های پیوند" و همچنین سرمایه گزاری بر روی دانشجویان جدید الورود که نگاه آرمانی آنها بیشتر است و با جریانات دانشجویی آشنایی کمتری دارند از جمله راه کارهای دشمن و ایادی داخلی آن برای نفوذ به دانشگاه و دست یابی به اهداف خود است ، که خنثی کردن آنها بصیرت ، آگاهی ، دشمن شناسی و زمان شناسی دانشجویان را میطلبد