مهدي فضائلي: «اَهؤُلاءِ تَعضُدوُن وَ عنّا تَتَخاذَلُونَ؟ آيا دشمنانتان را حمايت مي‌كنيد و ما را رها مي‌سازيد؟»اين سوال حسين‌ابن‌علي (ع) از لشكريان عمر سعد در روز عاشوراست. پرسشي كه جانمايه آن ضرورت فاصله گرفتن از دشمنان و قرار ندادن دشمنان به جاي دوست است.

دشمن‌شناسي و موضعگيري در برابر دشمن و يا اعلام برائت از او علاوه بر اين كه از اقتضائات عقل و خردورزي است در آموزه‌هاي ديني ريشه عميقي دارد.

البته گاهي انسان، دشمن خود را مي‌شناسد اما به رغم اين شناخت بنا به دلايلي از جمله هواي نفس يا منافع زودگذر دنيا و يا بغض و حسادت نسبت به يك دوست و امثال آن در كنار دشمن قرار مي‌گيرد و رفتاري دشمن‌پسند به نمايش مي‌گذارد. از همين رو قرآن كريم مي‌فرمايد: شيطان دشمن شماست و شما هم او را دشمن بگيريد.

از جلوه‌هاي حماسي ماجراي كربلا همين اعلام برائت از دشمنان خدا و بستن هرگونه راه بر نفوذ دشمن در ميان سپاه حقيقت است. آنجا كه شمر (كه لعنت خدا بر او باد) خواهرزادگان خود عباس، عبدالله، جعفر و عثمان (فرزندان ام‌البنين) را مي‌خواند و به اصطلاح براي آنها امان‌نامه مي‌فرستد تا دست از حسين (ع) بكشند و خود را به خطر نيندازند و از يزيد اطاعت كنند!

پاسخ عباس ابن علي (ع) حضرت ابوالفضل چنين است: هر دو دستت قطع باد و لعنت بر امان‌نامه‌ات اي دشمن حق. ما را نصيحت مي‌كني كه از برادر و سالار خود حسين فرزند فاطمه زهرا (س) دست بشوييم و سر بر آستان ناپاكان و ملعونان و فرزندان آنان بسائيم و آنان را اطاعت كنيم؟

اين امان‌نامه و دعوت به جدا شدن از حسين (ع) در هميشه تاريخ و از جمله امروز نيز مطرح است. رسانه‌هاي جبهه كفر و پيشوايان باطل به اشكال گوناگون عده‌اي را در كشور ما مورد حمايت قرار داده‌اند تا از مسير حقيقت فاصله بگيرند و همنوا و همسو با باطل اقداماتي را انجام دهند.

اين همنوايي بعد از انتخابات 22 خرداد و ابتدا به بهانه «تقلب» آغاز شد اما هر چه پيشتر آمديم پرده از چهره واقعي اين جريان بيشتر برداشته شد.

ابتدا با شعارهايي نظير «جمهوري ايراني» و «نه غزه نه لبنان، جانم فداي ايران» و مقابله با ولايت فقيه ، آرمان‌هاي امام و انقلاب پايمال شد، سپس اين گستاخي آشكارتر شد و تصوير امام راحل مورد جسارت قرار گرفت و با شروع محرم جسارت‌ها به مقدسات كشانده شد تا ديروز كه عاشورا بود و سپاهيان فريب خورده يزيد عليه عاشوراييان و هيات‌هاي حسيني بار ديگر صحنه‌هايي از عاشورا را تكرار كردند. با سنگ‌پراني به عزاداران حسيني و مجروح كردن آنها و حتي با آتش زدن و سوزاندن برخي عزاداران حسيني.

شنيده بوديم كه همه زمين‌ها كربلا و هر روز عاشوراست ولي نمايان شدن اين‌گونه آن را نديده بوديم.

آناني كه تا ديروز به بهانه قدس عليه قدس و به بهانه 13 آبان و 16 آذر به نفع استكبار به ميدان آمده بودند، اين بار به بهانه عاشورا به دفاع از يزيديان و عليه حسينيان به خيابان آمدند.

كساني كه نسبتشان با عزاداران حسيني فقط لباس سياهشان بود، اما رفتارشان در سنگ‌پراني هلهله، آتش‌زدن و بي‌ادبي به سپاه عمر سعد مي‌ماند.

از سويي خطاب به اين فريب‌خوردگان مي‌گوييم تا زمان باقي است شما نيز با عباس‌ابن‌علي همصدا شويد و به دشمنان مردم و انقلاب بگوييد «هر دو دستت قطع باد» و از سويي ديگر از مسوولان مي‌پرسيم ، راستي مردم اين جريان اندك، گستاخ و همنوا با يزيديان را تا كي بايد تحمل كنند؟