مهندس يونس رنجكش:يكي از شيوه هاي مدرن در حكومتداري عصر حاضر و پرهيز از جدال هاي خونين براي جابجايي قدرت، رعايت اصول جمهوريت است.

و جمهوريت يعني جمع شدن همه دعواهاي سياسي از خيابان ها و سپردن سرنوشت آن بر سر صندوق هاي راي كه با نظر مردم جامعه است و اين مدل حكومتداري چند سالي است كه در دنياي غرب با همه پيشينه ي متوحش و غير مدرن آن تجربه مي شود.
امروز نظام هاي سياسي پايدار در دنيا به خوبي مي دانند كه ديگر براي انتقال قدرت سياسي از گروهي به گروهي خاص نياز به استفاده از سرنيزه و طرف كشي هاي خياباني و استفاده از اهرم هاي سخت افزاري نيست و به خوبي مي دانند كه هيچگاه نخواهند توانست به شرط دستيابي به قدرت سر نيزه اي براي استحكام و پايداري قدرت خود بر روي سرنيزه بشينند كه امري محال است.
اينك در كشور ايران به رغم همه پيشينه ي چندهزار ساله در نوع حكومتداري استبدادي و حاكميت پادشاهي 30 سالي است كه نظامي جديد كه خواست عمومي مردمان اين مرز و بوم بوده است شكل گرفت و در اين مدت اين نظام نوپا كه مدلي جديد در آموزه هاي ديني و مذهبي و باورداشت هاي اسلامي و فرهنگي مردم ايران زمين است با نشيب و فرازهاي بسياري روبرو بوده و حتي در نوع چگونگي اداره و اجراي آن، بحث هايي از دل تئوري پردازان اين نظام مطرح و... به آزمودن شده است.
مردم ايران هم در اين 30 ساله با همه سختي هايي كه بر سر راهشان بوده ايستادگي كرده و خواستار حفظ اين نظام بوده و هستند.
نظامي كه حاصل خون هزاران فرزند اين آب و خاك و زجرها و سختي هاي بسياري بوده است.
متاسفانه درست پس از گذشت سي امين سال استقرار اين نظامي كه برگرفته از جمهوريتي بر مبناي آموزه هاي دين اسلام است، شاهد حوادث و تحولاتي هستيم كه آينده اي نامشخص براي آن در اذهان عمومي تصور شده است.
امروز روزگار نظام جديد حاكم بر ايران طوري رقم خورده است كه آبستن حوادث تلخ بسياري است كه روند اين رويدادها اگر با منطق و بينش و بصيرت همراه نباشد، مي تواند شيرازه كشور را از هم پاشيده و اين ملك پرگهر را دستخوش تحركات جدايي طلبانه از چهارسوي آن كند.
همه علاقمندان به ايران و نظام اسلامي حاكم در آن بايد بدانند امروز آنچه كه بيش از همه مي تواند به يكپارچگي كشور كمك و مانع از رخدادهاي ناميمون شود، تجديد نظر در خواسته ها و مطالباتي است كه خارج از منافع ملي است،گروههاي سياسي چپ و راست، اصولگرا و اصلاح طلب چه آنان كه قدرت سياسي در دست آنان است و چه آنان كه اين قدرت را از كف داده اند بايد بدانند كه هرچقدر لج بازي هاي سياسي ادامه يابد آنچه بيش از حد صدمه مي بيند كليت نظام و كشور است زيرا با مشغول شدن خودي ها در دعواهاي سياسي در شرايط حاضر روزنه هاي بسياري براي ورود عناصر غير خودي به عرصه هاي تصميم سازي كشور فراهم مي شود كه اين مي تواند بسترساز تغييرات جدي در ساختار نظام و مورد تهديد قرار گرفتن كيان كشور شود.
آنچه امروز براي قدرت هاي استعماري در فراسوي مرزهاي ايرانمان كه ديرباز چشم طمع به منافع ملي و ثروت هاي اين سرزمين دوخته اند داشته و دارد، ايراني يكپارچه و سرزميني پهناور با حكومتي مستقل نيست بلكه سرزميني با وسعت جغرافيايي كوچكتر و تجزيه شده و تابع است تا بهتر بتوانند بر آن چنگ بيندازند.
همه علاقمندان به كشور بايد بدانند كه زمان حاضر زمان حساسي است و با توجه به برنامه ريزي هاي انجام شده براي براندازي نظام حاكم از سوي مخالفان هر لحظه احتمال وارد شدن صدمات بيشتر به كشور فراهم مي شود و عاقلانه ترين حركت در شرايط فعلي حفظ انسجام ملي و كاهش سرعت مقابله و تصادف جريان هاي سياسي همسو با نظام است تا از اين منظر راه براي فراهم شدن زمينه هاي رشد گروههاي واگرا در كشور مسدود شود.
اگر چه امروز به دليل برخي عملكرد ها و رفتار هاي نسنجيده متوليان امور در برنامه ريزي هاي رفاهي و اقتصادي براي مردم مشكلات بسياري متوجه اقشار مختلف به ويژه جامعه پايين دست شده است، از اين رو بايد بسيار به اين موضوع نيز توجه جدي داشت تا از روزنه هاي ايجاد شده در فضاي نارضايتي هاي عمومي كه ناشي از مشكلات اقتصادي جامعه است صدمات شديدتري متوجه كشور نشود زيرا ادامه چالش هاي سياسي مي تواند موجب ناكارآمدي برنامه ريزي هاي اقتصادي در كشور شده كه در نتيجه آن شاهد چالش هاي اجتماعي و سياسي در توده عموم جامعه و رشد نارضايتي ها خواهيم بود.

امروز به جاي برنامه ريزي براي قشون كشي در خيابان از سوي جريان هاي مختلف سياسي و ايجاد فرصت براي بازسازي گروههاي مخالف نظام مي بايست شمشيرها را غلاف كرد و به آرمان هاي انقلاب 57 انديشيد و براي احياي آنچه كه تصور مي شود مسير جدا از اين آرمان ها ترسيم شده است اقداماتي در چهارچوب قانون و با رويكردي منطقي تر رقم زد و با توجه به ظرفيت هاي موجود در قانون اساسي و رويكرد عمومي هنوز راه اصلاح بسياري از ناهنجاريها از مسير قانون وجود دارد اما اين اصلاحات پروسه اي است كه به بسترسازي هاي فرهنگي و زمان نيازمند است و همه بايد بدانيم كه در شرايط بحراني جز بحران زاده نمي شود و فرصت ها نيز از بين مي رود و هيچ راهي جز خويشتن داري و حركت بر مدار قانون در شرايط فعلي وجود ندارد،هر چند كه از برخي اتفاقات در پس از انتخابات رياست جمهوري دهم و يا چگونگي برگزاري آن گله مند باشيم.
امروز برقراري آرامش در اين كشور بيش از هر زمان ديگري احساس مي شود و اين آرامش چيزي نيست جز حفظ امنيت و منافع ملي كه همه به آن نيازمنديم!