نیما حاجتی:همواره بحث انتصاب مدیران و مسئولین عالی‌رتبه در سطح استان گیلان با چالش‌های بسیاری مواجه بوده است که موضوع اصلی آن درباره بومی بودن و یا نبودن مدیران می‌باشد و دائماً با نگرانی و نقدهای تند از سوی کارشناسان، نمایندگان مردم و فعالین اجتماعی روبه‌رو بوده است.

به عنوان نمونه، می‌توان به سخنان اخیر نماینده محترم لنگرود در مجلس شورای اسلامی اشاره نمود که انتقاد بسیار تندی علیه انتصاب مدیران غیربومی در تصدی ادارات استان گیلان داشته و خواستار زیر بار نرفتن انتصاب چنین مدیرانی شده است.
آری! به واقع مدیران بومی بسیار مثمرثمر می‌باشند؛ زیرا یک مدیر بومی لایق، توان‌مند و متخصص به شایستگی می‌تواند با احساس تعلق، دلسوزی خالصانه و شناخت همه‌جانبه نسبت به محیط پیرامون خود، زمینه پیشرفت را فراهم نماید و در این راستا طبیعی است که انتخاب مدیران بومی می‌تواند اثربخشی بیشتر و جذب اعتماد عمومی بیش از پیش شهروندان را به جهت نفوذ کلام محلی در جامعه به دنبال داشته باشد. و اگر حقیقتاً (تأکید می‌کنم حقیقتاً) در یک حوزه فاقد مدیریت شایسته و باکیفیت بومی بودیم، این‌جاست که باید با دیدی متفاوت و بر مبنای پیشرفت ملی در جهت سند چشم‌انداز به بررسی این موضوع بپردازیم و از تجربیات مدیران لایق غیربومی استفاده نماییم. باز هم تأکید می‌کنم: مدیران لایق و کار بلد! (نه هر مدیر پروازی یا هر نوع مدیر جاده‌ای)
در این‌جا تنها به گوشه‌ای از خواسته‌های شهروندان از مدیران و مسئولان بومی و غیربومی استان می‌پردازم که به شرح زیر است:
- اتمام هرچه زودتر پروژه‌های عمرانی (به عنوان مثال، سدسازی در شفارود و پلرود که شروع ساخت آن‌ها به پانزده سال قبل باز می‌گردد، ولی هنوز به اتمام نرسیده، یا اتمام پروژه راه آهن گیلان که دائماً زمان بهره‌برداری آن به تأخیر می‌افتد و ...)
- گسترش و برقراری عدالت در فضای نظام شهری و ارائه خدمات مطلوب به شهروندان در سطح استان
- برنامه‌ریزی درپی بهبود وضعیت شبکه‌های زیربنایی و مقابله با گسترش سکونت‌گاه‌های غیراستاندارد در شهرهای مهم استان
- سر و سامان دادن به وضعیت کارخانه‌های استان (تا بار دیگر با تجربه تلخ گذشته که منجر به تعطیلی کارخانه‌هایی مانند فرش گیلان، الکتریک گیلان و ... شد، مواجه نشویم که درپی آن بیکاری بسیاری از کارکنان را به دنبال داشت)
- رسیدگی به مطالبات برحق کارگران (به عنوان مثال، کارکنان کارخانه کنف‌کار که این روزها خبرهای بسیاری از آن‌ها در سطح رسانه‌های محلی انعکاس یافته است)
- حمایت کامل از کشاورزان و تولیدکنندگان محلی (تا این‌قدر استرس و نگرانی ناشی از واردات محصولات کشاورزی را نداشته باشند و با تمرکز به کار خود مشغول باشند)
- کمک به صنعت ابریشم که در وضعیت نامطلوبی به‌سر می‌برد
- و بسیاری موارد دیگر...
در پایان به این موضوع اشاره می‌کنم که، برای حرکت در مسیر توسعه تنها به حرف‌ها و شعارها نباید بسنده کنیم و با توجه ویژه به زیرساخت‌ها و با یک برنامه‌ریزی جامع و درنظر گرفتن اهداف بلند مدت، بتوانیم به جایگاه واقعی استان سرسبزمان برسیم. انشاءالله.

nimahajati.blogfa.com